skip to Main Content

Τσοκόπουλος Γεώργιος Β. Δημοσιογράφος και συγγραφεύς, γεννήθηκε στην Αθήναις (1871-1923) Άρχισε το δημοσιογραφικό του στάδιο εις την «Παλιγγενεσίαν», συνεργάσθηκε δε ως χρονογράφος ή αρθρογράφος εις διαφόρους εφημερίδας («Αστραπή», «Ν. Άστυ», «Ν. Ημέρα», «Αθήναι», «Καιροί» και «Εστία»). Διετέλεσε αρχισυντάκτης της εφημερίδος «Ν. Άστυ» επί δωδεκαετία, διευθυντής δε των εφημερίδων «Ομόνοια» Αλεξανδρείας (1893-1895, «Καιροί» (1915-1917) και «Εστίας» (1920-1922). Ως χρονογράφος χρησιμοποίησε και τα ψευδώνυμα Φάλστaφ, Φιλέας Φογγ και Ριτ. Συνεργάσθηκε επίσης εις πλείστα περιοδικά και ημερολόγια. Υπήρξε εκ των ιδρυτών της εταιρείας των θεατρικών συγγραφέων, της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος, της εταιρείας ελληνικού θεάτρου (1918) και της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, της  οποίας εχρημάτισε και αντιπρόεδρος. Είχε τιμηθεί διά του αργυρού σταυρού του Σωτήρος.

Θεατρικά έργα του Τσοκοπούλου είναι τα εξής : «Η οδός Διπύλου» (κωμειδύλλιον διδαχθέν τω 1893), «Εις αναζήτησιν της ευτυχίας»· (δράμα διδαχθέν από της σκηνής του βασιλικού θεάτρου τω 1902 και εκδοθέν τω 1903, «Το παιδί» (δράμα διδαχθέν απότ ης σκηνής του βασιλικού θεάτρου το 1904), «Η βασίλισσα Σαβά» (δράμα διδαχθέν από της σκηνής του θεάτρου Συντάγματος τω 1907 και εκδοθέν τω 1908), «Η Θεοδώρα» δράμα διδαχθέν από της σκηνής του βασιλικού θεάτρου το 1908 και εκδοθέν το 1909), «Η ατμοσφαίρα» (δράμα διδαχθέν από της σκηνής του θεάτρου Κοτοπούλη τω 1910), «Παλιές αγάπες» (δράμα διδαχθέν από της σκηνής του θεάτρου Κυβέλης το 1911), «Η δασκάλα του χωριού» (δράμα διδαχθέν από της σκηνής του θεάτρου Κοτοπούλη το 1912), «Ο βασιλεύς της ρέγκας» (κωμωδία διδαχθείσα το 1914 και εκδοθείσα το 1917, «Ιππόλυτος Στεφανηφόρος» (διασκευή της τραγωδίας του Ευριπίδου διδαχθείσα τω 1915), «Ο άγνωστος» (δράμα διδαχθέν τω 1915), «Το κάστρο της Ωρηας» (μεσαιωνική παράδοση διδαχθείσα τω 1916), «Ξανθές μελαχροινές» (δράμα διδαχθέν τω 1918 και εκδοθέν τω 1916), «Το κελεπούρι» (κωμωδία εν συνεργασία μετά του Σ. Μελά, διδαχθείσα τω 1918), «Το ερωτικό καράβι» (κωμωδία εν συνεργασία μετά του Π. Δημητρακοπούλου, διδαχθείσα τω 1921). Επίσης τα μη διδαχθέντα : «Το τζάκι» δράμα, «Τσάι μπριτζ» κωμωδία, «Η κυρία Λωτ» δράμα, «Η αφίλητη» μεσαιωνικόν παραμύθι, «Ελένη» ομηρικόν δράμα

Συνέγραψε επίσης μετά του Π. Δημητρακοπούλου την θεατρική επιθεώριση «Εδώ κι’ εκεί», διδαχθείσα από της σκηνής του θεάτρου Συντάγματος (1905), μετά του ιδίου δε και του Χ. Αννίνου την θεατρική επιθεώρηση «Παναθήναια» (1907-1923). Συνέγραψεν επίσης το κείμενον των μελοδραμάτων του Θ. Σακελλαρίδη «Περουζέ» και «Στοιχειωμένο γεφύρι», μετά του Δεληκατερίνη δε το κείμενον της οπερέττας του Σ. Σαμάρα «Πόλεμος εν πολέμω», και μετέφρασε τας τραγωδίας του Ευριπίδου «Άλκηστις» και «Ανδρομάχη», εκδοθείσας τω 1910.

Διηγήματα του Τσοκοπούλου είναι: «Ο Δασκαλοπετράκης» (δημοσιευθέν εις την εφημερίδα «Άστυ» 1893-1894). Τα δημοσιευθέντα εις το Ημερολόγιον Σκόκου: «Γοργή τραγωδία» (1910). «Άννα Κομνηνή» (1911), «Ο πειρασμός» (1912). Τα δημοσιευθέντα μετά του μυθιστορήματος «Η θεατρίνα» (1912): «Ο ειρηνοδίκης», «Ο Λάζαρος». Τα δημοσιευθέντα εις το περιοδικόν «Ελληνική επιθεώρησις»: «Ο πύργος του Καταλάνου» (Ιούνιος 1924), «Α! είναι ωραία ή ζωή !» (Ιούνιος 1926). Το δημοσιευθέν εις το περιοδικόν «Εικονογραφημένη Εύα»: «Περασμένα-ξεχασμένα» (Μάρτιος 1923). Τα ανέκδοτα: «Η Παναγία η γιάτρισσα», «Ο γάμος των κρίνων», «Το διαμάντι της Γολκόνδας», «Το τραγούδι του κύκνου», «Οι Ντόναν Ντου», «Ο κουκοσκιάχτης», «Το μυστήριο της ζωής του Μανουήλ του Φωκά». Μυθιστορήματα δε: «Ψυχή» (1909), «Θεατρίνα» (εκδοθέν τω 1912 και περιλαμβάνον και 4 διηγήματα: «Πειρασμός», «Γοργή τραγωδία» «Ο ειρηνοδίκης», «Ο Λάζαρος»). Επίσης τα παιδικά μυθιστορήματα: «Λέων Καρύκης» (1923), «Ήρως του Αιγαίου» (1924). Αι βυζαντιναί μονογραφίαι: «Γυναίκες του Βυζαντίου» (1920), «Ο ιδιωτικός και κοσμικός βίος των γυναικών του Βυζαντίου» «Η πόλις των θησαυρών», «Ευδοκία Διγενή Ακρίτα»κ.λπ.

Back To Top